Ako si Aia. Labing walong taong gulang. Nakatira sa [insert exact adress here] Antipolo Citee-y. (Parang Little Miss Philippines lang).
Ailah Gesta de Claro Solis ang aking buong pangalan. Maraming nagtatanong (two or more than two is many. tse!) kung saan nagmula ang ngalang yan. Una sa lahat wala akong lahing Hindunisyan o Bombay-an. Onting Espanyol maari ayon sa aking madur and padur.
Ailah - medyo malabo kung saan ito nang galing. Sabi ni mommy gustong gusto nya daw si Aiza Seguerra nung nagbubuntis siya. Sa awa ng Diyos di ko siya naging kamukha. Pinalitan nya daw ng L and Z para... kyut? Ewan, para maiba. Walang saysay! Ayoko rin naman ng pangalan kong to!
Gesta - (pronounced as Jesta) Ito maganda ang etiology. Hirap kasing magbuntis ang nanay ko,
sarado kasi ang fallopian tube nya. Kung anu ano pang eklavu cheverlei ang pinagdaanan niya bago ako mabuo. Nang mabuo na nga ako, muntik naman akong bawiin agad ni Lord. Pero dahil mahal Niya ko ng super duper, hinayaan nyang makaimbento ang human specie ng gamot na pangpakapit. In short, galing sa gamot na pangpakapit ang pangalan kong ito. Nalimutan nalang ni inay ang buong pangalan ng gamot na ito, basta inalis nya yung suffix nung tunay na pangalan ng gamot.
At dahil ayun nga, hirap si inay bumuo ng baby,
nag-iisa lang ako. Unica hija. Only daughter. Their precious. Strikto sila? Hindi naman masyado? Sakot lang kahit na minsan hindi ko mawari ang mga kadahilanan nila kapag pinagagalitan nila ako kapag ginagabi ako kahit na: a) kilala naman nila ang aking mga kasama; b) may maghahatid sa akin pauwi; at c) malapit lang ako sa amin. Pero kahit ganun, swabe parin.
Ako ay level III nursing student sa UERMMMC. Alam ko bigla kang napa 'saan yun?'. Dun yun sa may Sta. Mesa, malapit sa SM Centerpoint. Kung di mo parin alam, wag mo ng alamin dahil wala rin namang saysay.
Whoops ang haba na pala nito.
Pero sige, tuloy lang.
Ako ay isang kristyano. Jesus Christ died for me, now I'm living my life for Him. Kahit boyfriend ko si God, I'm willing to share Him to everyone.:) Honor God. Make discples.
Hilig kong pumitik. Isang photography hobbyist / enthusiast. Maari kang tumingin ng kuha ko
dito,
dito,
dito, at
dito.

Ikaw ang manghusga.:p
Ayoko ng shutter shades. Hindi ko alam sang lupalop ng intergalactic space nahugot ng gumawa nyan ang ideya nya para sa itsura nyan. Dyusmiyo!!! Walang saysay!
Galit ako sa sa idea ng suicide at sa kung sino man ang unang gumawa nyan. Hindi maganda. Hindi nakakatuwa. Hindi ka-naais-nais. Nakakabugnot. Nakakainis! TSK.
Magulo ako. Madaldal. Makulit. Tahimik. Mapaglihim. Ewan pero magulo ang utak ko. Mabilis magbago.
Gusto ko pa dagdagan to. Kung umabot ka dito, hunting-in mo ko, may
free kiss ka! Hahaha!
Photo 1 taken by
Franz Lopez
Photo 2&3 taken by
Enzo Munoz
Photo 4 taken by
Yeo Lim
<- bahay ng alien
Isang oportunidad para makapagpost
Tinoyo si Aia nung 18.7.09
Ayan. Hindi namatay ang web nitong phone ko pagka punta ko dito. Hindi ko talaga mawari kung bakit ayaw ng blogger sa phone ko. Huhu! At ayaw din akong pagcomment-in. Tsk. Kailangan ayusin ko yung comment box something.
Anyhoo, reply-an ko nalang dito yung mga nagcomment sa aking previous post. (Yehess, parang ang dami kong reader! Hahahaha)
@
Aunj: daba? crap ang philosophy na ganun.
@
Moe: hindi. Yung kababata ko nakatext ko kasi, tinanong ako kung pinapayagan ba ako ni darbs magbar, sabi ko oo naman. Ayun.
@
Bernard: wala naman. Naalala ko lang talaga yung kababata ko. Tsaka gusto ko lang din magupdate nito. Hahaha
Ayan, balik sa kwento. Kinukuha ko lang ang opurtunidad na ito magpost dahil hindi siya nagshut down automatically for the first time. Nung isang araw nagcelebrate kami ni Darbs ng aming ikatlong taon birthday. Sweet! Wala namang nangyaring espesyal, tulad nung huling taon kami ay kumain lang sa Taco Bell. Yes, favorite resto namin. Wala akong naibigay na kahit ano para sakanya, hindi ako nageffort dahil nung huling taon medyo nagtampo ako at wala rin siya kahit ano para sakin, kaya naman ngayong taon ako naman ang wala. To my surprise, may ginawa pala siyang sulat. Hahaha.
Ayoko na, tinatamad na kong magkwento. Walang kwenta. Hahaha! Dapat na kong matulog, may exam pa ko. Tsk!
Tiwala
Tinoyo si Aia nung 10.7.09
Mainstream isyu ito sa human race. Hindi ko na pahahabain ang intro dahil alam ko na alam niyo na ang mga bagay bagay tungkol dito.
Madalas kong excuse dati nung naguumpisa palang kami ni Darbs na sa mga pumapalibot niya ako walang tiwala di sakanya, mga outside forces. Pero nung naglaon, napagtanto kong walang sense ang prinsipyong to.
'I trust you, its them I dont trust.' Doesnt make any sense, does it?
*katono nung pagsabi nung reporter dun sa video ng If You Seek Amy*Kung may tiwala ka sa isang tao alam mo kasama dapat dun ang tiwalang hindi siya bibigay sa kahit anong temptations from outside forces. Alam mo dapat na kaya niya yun talikuran para sayo. Ito ang tiwala... Ito ang prinsipyo ko sa tiwala.
Kaya kung sasabihin mo sakin na sa mga tao sa paligid ka walang tiwala, niloloko mo lang ang sarili mo dear.:)
P.S. Nainspire ako dun sa kababata ko, paano kasi di daw siya mapalagay na magbabar ang kanyang girlfriend. Nang tanungin ko kung may tiwala ba siya, meron daw sa ibang tao daw wala. Naisip ko yan, isa sa mga natutunan ko saming pagsasama ni tumtums.:)
P.S.S.P.
Aunj, di ako maka comment sa own blog ko, may toyo tong phone ko. At oo, di ito ang secret blog ko. Ito dapat kaya lang may mga nakakaalam na kasi nito. Hahaha!
Isang oportunidad para makapagpost
Tinoyo si Aia nung 18.7.09
Ayan. Hindi namatay ang web nitong phone ko pagka punta ko dito. Hindi ko talaga mawari kung bakit ayaw ng blogger sa phone ko. Huhu! At ayaw din akong pagcomment-in. Tsk. Kailangan ayusin ko yung comment box something.
Anyhoo, reply-an ko nalang dito yung mga nagcomment sa aking previous post. (Yehess, parang ang dami kong reader! Hahahaha)
@
Aunj: daba? crap ang philosophy na ganun.
@
Moe: hindi. Yung kababata ko nakatext ko kasi, tinanong ako kung pinapayagan ba ako ni darbs magbar, sabi ko oo naman. Ayun.
@
Bernard: wala naman. Naalala ko lang talaga yung kababata ko. Tsaka gusto ko lang din magupdate nito. Hahaha
Ayan, balik sa kwento. Kinukuha ko lang ang opurtunidad na ito magpost dahil hindi siya nagshut down automatically for the first time. Nung isang araw nagcelebrate kami ni Darbs ng aming ikatlong taon birthday. Sweet! Wala namang nangyaring espesyal, tulad nung huling taon kami ay kumain lang sa Taco Bell. Yes, favorite resto namin. Wala akong naibigay na kahit ano para sakanya, hindi ako nageffort dahil nung huling taon medyo nagtampo ako at wala rin siya kahit ano para sakin, kaya naman ngayong taon ako naman ang wala. To my surprise, may ginawa pala siyang sulat. Hahaha.
Ayoko na, tinatamad na kong magkwento. Walang kwenta. Hahaha! Dapat na kong matulog, may exam pa ko. Tsk!
Tiwala
Tinoyo si Aia nung 10.7.09
Mainstream isyu ito sa human race. Hindi ko na pahahabain ang intro dahil alam ko na alam niyo na ang mga bagay bagay tungkol dito.
Madalas kong excuse dati nung naguumpisa palang kami ni Darbs na sa mga pumapalibot niya ako walang tiwala di sakanya, mga outside forces. Pero nung naglaon, napagtanto kong walang sense ang prinsipyong to.
'I trust you, its them I dont trust.' Doesnt make any sense, does it?
*katono nung pagsabi nung reporter dun sa video ng If You Seek Amy*Kung may tiwala ka sa isang tao alam mo kasama dapat dun ang tiwalang hindi siya bibigay sa kahit anong temptations from outside forces. Alam mo dapat na kaya niya yun talikuran para sayo. Ito ang tiwala... Ito ang prinsipyo ko sa tiwala.
Kaya kung sasabihin mo sakin na sa mga tao sa paligid ka walang tiwala, niloloko mo lang ang sarili mo dear.:)
P.S. Nainspire ako dun sa kababata ko, paano kasi di daw siya mapalagay na magbabar ang kanyang girlfriend. Nang tanungin ko kung may tiwala ba siya, meron daw sa ibang tao daw wala. Naisip ko yan, isa sa mga natutunan ko saming pagsasama ni tumtums.:)
P.S.S.P.
Aunj, di ako maka comment sa own blog ko, may toyo tong phone ko. At oo, di ito ang secret blog ko. Ito dapat kaya lang may mga nakakaalam na kasi nito. Hahaha!